คนดังคนไหนเป็นแฟนพี่ลิบ้างน้อ

• Clive OwenDaniel Craig Angelina Jolie Samuel JacksonMike Myer
• ดาราไทยก็มีนะคร้าบ โก๊ะตี๋  ป๋อ ณัฐวุฒิ นิหน่า สรยุทธ เอกราช แจ๊คกี้

เธอปันใจ

Robbie Fowler และ Steve McManaman สมัยวัยเด็กเป็น Evertonian นะจ๊ะ นอกจากนี้สมัยเด็ก Steven Gerrard ก็เคยไปคัดตัวกับทีม Manchester United นะ…จะบอกให้

บ้านน้องอยู่ฝั่งกระโน้น

จริงๆ แล้วบ้านของ Michael Owen อยู่ใกล้ Manchester มากกว่า Liverpool แต่แมวมองลิเวอร์พูลไวกว่าคว้าตัวมาได้ก่อนจ้า

พี่เจิดกอดถ้วย

ว่ากันว่าในคืนที่ Liverpool ได้ถ้วย UEFA Champions League เมื่อปี 2005 นั้น Steven Gerrard ดีใจมากจนนอนกอดถ้วย big ear ไว้ตลอดคืน แต่พี่เจิดก็แก้ตัวไว้ในหนังสือชีวประวัติว่าเค้าแค่เอามันวางไว้ในห้องก็เท่านั้น

เทพตอ “ครับผม”

เมื่อครั้งที่ ‘El Nino’ Fernando Torres มาอังกฤษใหม่ๆ นั้น เค้าฟังภาษาอังกฤษแทบไม่ออกเลย ครั้งนึงขณะทำอาหารอยู่ที่บ้านโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เทพตอรับขึ้นมาและฟังออกแค่ “ผมโทรจากหน่วยดับเพลิง” หลังจากนั้นเทพตอก็ได้แต่ “ครับผม ๆๆ” อีกไม่นานก็มีพนักงานดับเพลิงมากันเต็มบ้าน เนื่องจากพนักงานดับเพลิงพยามโทรถามแล้วว่าสัญญาณเตือนควันไฟมันดังน่ะนายยยยยยย

สมเป็นเทพ

อีกเรื่องที่ฮาไม่แพ้กันก็คือ เวลาซื้อของที่อังกฤษพนักงานมักจะถามว่า “คุณต้องการเงินทอนไหม” เทพตอฟังไม่ออก จึงไม่เคยได้รับเงินทอนเลย คงหมดไปหลายอยู่กว่าจะรู้ความ รูปก็หล่อ แถมใจบุญนะพ่อคู้นนนน

ที่นี่ประเทศไทย

ว่ากันว่าประเทศไทยเป็นกรณีศึกษาของการทำการตลาดสำหรับหลายๆ ผลิตภัณฑ์ เนื่องจากมีความเฉพาะตัว เช่น เป็นที่เดียวที่ Pepsi ขายดีกว่า Coke และเบียร์ยี่ห้อ Carlsberg เจ๊งไม่เป็นท่า และอีกข้อก็คือเป็นที่เดียวที่มีแฟน Liverpool มากกว่า Manchester United ฮ่าๆๆ 

บร๊ะเจ้า

Liverpool มีข่าวว่าจะถูกซื้ออยู่ตลอด แต่จำได้ไหมเอ่ย ครั้งนึงท่านอดีตนายกของเราก็เคยอยากซื้อทีม Liverpool นะคร้าบบบ

หนังควายเข้าท้องหงส์

เป็นที่เล่าลือกันว่าทีมใดมาเยือนประเทศไทย กลับไปต้องไม่ได้แชมป์ แต่ที่เกิดกับลิเวอร์พูลมันมากไปแล้วมั๊งครับ และนี่คือสรุปความซวยของพี่ลิในปีนี้

• เริ่มตั้งแต่นัดแรกเปิดบ้านแพ้ Spurs นัดนั้น Carrager กับ Skirtel กระโดดเอาหัวโหม่งกันเอง นั่นอาจเป็นสาเหตุให้ฟอร์มกองหลังย่ำแย่มาถึงตอนนี้
• ใครๆ ก็รู้ว่าทีม Liverpool พึ่งแต่ Gerrard กับ Torres แต่เทพตอ กับพี่เจิด ก็มาเจ็บพร้อมๆ กันซะนี่
• เสียประตูท้ายเกมส์แบบที่เปลี่ยนจากชนะเป็นแพ้มากี่นัดแล้วเนี่ยยยยยยยยยยยยย
• อันนี้คงจำกันได้ดี ปาฎิหาริย์บอลชายหาด
• อันนี้ไม่ค่อยเกี่ยวแต่ เซ็งจัด – อุตส่าห์ชนะ Debercen ได้แต่ Fiorentina ก็ดันชนะ Lyon ซะนี่ เฮ้อ
• ในสายตาอันลำเอียงของแฟนหงส์อย่างผม การพ่ายต่อ Portsmouth อันเนื่องมาจากการที่ตา Ben Haim วิ่งเอาเขตปลอดอาวุธมาชนเข่าของ Mascherano นั้น มันต้องได้แค่ใบเหลืองงงงงงงงงงงง
• เมื่อ Monster Mascherano เจ็บ และโดนแบนไป 4 นัด ใครๆก็บอกว่าโอกาสเจ้าชายน้อย Alberto Aquilani มาถึงแล้ว แต่เจ้าชายน้อยก็มาเจ็บซะนี่
• ทำไมลูกคัส มันไม่เจ็บ ไม่แบน เลย (วะ)

จนได้

ในเกมส์ Yahoo Fantasy Football ผมเลือกนักเตะลิเวอร์พูลแทบทั้งทีม ต้องปวดเศียรเวียนเกล้ากับการเดาตัวผู้เล่นแต่ละนัดของ El RAFA ยังไม่พอ ฟอร์มของพี่ลิก็ดีวันดีคืน แข่งกับพี่ๆ น้องๆ 10 คน แรกๆ ผมอยู่ Top 3 ตอนนี้อยู่ที่ 10 แล้ว คร้าบบ

สุดท้ายนี้ ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆ ในปีใหม่ที่กำลังจะมาถึง และขอให้พี่ลิของผมเลิกซวยซักที่เถอะ เพี้ยงงงงงงงงงงงง

ขอขอบคุณข้อมูลบางส่วนจากนิตยสาร FourFourTwo อ่านเพลินครับ

ครั้งหนึ่งผมเคยถามเพื่อนรุ่นพี่ว่าทำไมถึงชอบฟังเพลง Jazz นัก โดยย้ำว่า “ขอคำตอบแบบฟังเข้าใจง่ายนะครับพี่”

รุ่นพี่คนนั้นตอบผมว่า

“พี่ชอบความมันส์ในเนื้อเสียง น่ะน้อง”

“อืมมมม….ไม่เข้าใจแฮะพี่”

โดยรากแล้ว นาย Jamie Cullum ก็เป็นนัก Jazz คนหนึ่ง แต่ก็ชอบที่จะเล่นและร้องในหลากหลายแนว นั่นคงเป็นเหตุผลที่ทำให้อัลบัมล่าสุด The Pursuit เป็นส่วนผสมของแจ๊สที่ไม่จัดจ้านจนเกินไป กับดนตรีแนวอื่นในขนาดพอดีๆ ถ้าจะให้เปรียบก็คงคล้ายกาแฟม็อคค่ากระมังครับ

โดยรวมงานชุดนี้แม้จะไม่ Jazz กันยับเยินชนิดที่หน้าตาบูดเบี้ยวเวลาฟัง แต่ก็มี “ความมันส์ในเนื้อเสียง” ให้ฟังกันพอหายคัน ความน่าสนใจจึงอยู่ที่ความกลมกล่อมของของส่วนผสมระหว่างกาแฟกับโกโก้ที่นาย Jamie ผสมขึ้นมาให้เราฟังกันน่ะครับ

ในปีที่แล้วนั้น Mascherano ไล่ตัดบอลอย่างเดียว แล้วผ่านบอลง่ายๆให้ Alonso เป็นผู้บัญชาการเกมเพื่อผ่านบอลต่อไปยังผู้เล่นตัวรุกต่อไป ดังนั้น ที่ใครๆ บอกว่าเกมรุกของ Liverpool นั้นพึ่ง Gerrard และ Torres เป็นหลักนั้นก็ถูกต้องเลยครับ แต่ต้องอาศัยปัจจัยที่สำคัญที่สุดเบื้องหลังก็คือ Xabi Alonso นั่นเอง

ปีนี้ Lucus Leiva เข้ามาแทนตำแหน่งของ Alonso ผมบอกตรงๆ ครับว่า “ชะตาขาด” Lucus ไม่ใช่นักฟุตบอลในตำแหน่งนี้ เขาเล่นเหมือน Mascherano ครับ เมื่อทั้ง Mascherano และ Lucus เป็นผู้เล่นที่ถนัดเกมรับ บอลจากทั้งคู่ในระดับที่เป็นบอลคุณภาพแทบจะไม่ไปถึงตัวรุกเลย การบุกในปีนี้ส่วนใหญ่จึงต้องพึ่งความสามารถเฉพาะตัวของทั้ง Torres, Gerrard, Benayoune และ Glen Johnson ในขณะที่ปีนี้ทั้งสี่หมุนเวียนกันเจ็บอยู่ตลอด เกมบุกจึงอ่อนปวกเปียก เมื่อบุกไม่ขึ้นเกมรับจึงถูกท้าทายบ่อยขึ้น แม้ว่าจะมีผู้เล่นที่ถนัดเกมรับถึงสองคนมันก็ต้องพลาดกันบ้าง ผลจึงเป็นอย่างที่เห็น เจอทีมแข็งก็แพ้เกมศูนย์ เจอทีมไม่แข็งก็ยิงได้แต่ก็แพ้อยู่ดี

สำหรับผม ผู้ที่จะลบฝันร้ายนี้ได้มีแต่ Aquilani เท่านั้น เมื่อมองไปในกลุ่มผู้เล่นตัวเลือกที่มีอยู่ผมมองไม่เห็นใครที่จะมายืนตำแหน่งนี้ได้ นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้ผมต้องตื่นขึ้นมากลางดึก ในคืนที่ Liverpool เปิดบ้านต้อนรับ Fiorentina เพื่อเตะนัดที่ไร้ซึ่งความหมาย ผมแทบไม่สนใจสิ่งอื่นเลยนอกจากจับจ้องไปที่การเล่นของเจ้าชายน้อยจากโรม่า บอกตรงๆ ผมเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์แล้วครับ ความลื่นไหลของเกมบุกกลับมาแล้ว แม้จะยังเทียบไม่ได้กับปีที่แล้ว แต่ต้องบอกเน้นๆ ว่า “ดี” ครับ

และ ต่อไปนี้คือสรุปสิ่งที่ผมเห็นครับ

สัมผัสแรกมักจะไม่ทำให้บอลไปอยู่ในจุดอับที่ง่ายต่อการถูกแย่ง และยากต่อการจ่าย
หากอยู่ในจุดอับเมื่อรับบอลสามารถแก้ไขปัญหาได้รวดเร็ว
มีการจ่ายบอลทางข้าง และกลับหลังบ้าง แต่การจ่ายบอลขึ้นหน้าแทบทุกครั้งมีความหมาย และมีบางครั้งที่ถึงกับร้องในใจว่า “เยี่ยม”
ใช่ว่าจะมีแต่ข้อดีนะครับ ข้อด้อยที่เห็นก็มี คือ การตัดบอลทำได้แค่พอใช้ครับ การเคลื่อนที่บางครั้งไม่อยู่ในตำแหน่งที่ดีนักทั้งการบุก และรับ เรียกง่ายๆ ว่า ขาดๆ เกินๆ น่ะครับ และก็ยังไม่ฟิตจริงๆ ด้วยครับ ครึ่งหลังดูเนือยๆ ไป
แต่นี่คือสิ่งที่ทำให้เขาแตกต่างจาก Mascherano และ Lucus อย่างแน่นอน ผมกล้าฟันธงว่า นี่แหละคือผู้เล่นแบบที่เรารอคอย สิ่งที่ผมยังติดใจอยู่อีกนิดก็คือ การเล่นกับทีมจากอิตาลี่ซึ่งเจ้าชายน้อยน่าจะคุ้นเคยอยู่แล้ว อีกทั้งเกมนี้เป็นเกมที่ไร้ความหมาย จังหวะของเกมจึงช้ากว่าเกม Premiership อยู่มาก ผมขอดูผลงานของเจ้าชายน้อยในเกม Premiership อีกสักนิด ผมจึงจะกล้าฝันถึงการจบฤดูกาลด้วยเลขที่น้อยกว่าที่ 4 ครับ

ผมเป็นแฟนหนังสือของมุราคามิชนิดเหนียวหนึบ แต่ก็ตอบตัวเองไม่ได้สักทีว่าไอ้ที่ชอบน่ะชอบตรงไหน หรืออะไรที่ทำให้ประทับใจ รู้แต่ว่าทุกครั้งทีอ่านงานของมุราคามิ ผมมักจะรู้สึกว่า แม้ผมจะไม่ค่อยเข้าใจกับเรื่องราวและเหตุการณ์ในหนังสือสักเท่าไหร่ แต่ผมก็เดินหลงเข้าไปในโลกเหนือจริงนั้น ลึกขึ้น ลึกขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว

จนมารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่พบว่าผมอ่านจบหน้าสุดท้ายไปตั้งนานแล้วนี่นา

เส้นทางสู่โลกเหนือจริงอยู่ด้านล่างแล้วครับ

แกะรอยแกะดาว (A Wild Sheep Chase), ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย (Norwegian Wood), เริงระบำแดนสนธยา (Dance Dance Dance), คาฟกา วิฬาร์ นาคาตะ (Kafka on the Shore), บันทึกนกไขลาน (The Wind-Up Bird Chronicle)

ผลงานใหม่จากเจ้าของฉายา The New Guitar Gods จากนิตยสาร The Rolling Stone (ร่วมกับ John Frusciante และ Derek Trucks) ผสมกลิ่นบลูส์จางจางลงในบทเพลงป๊อบได้อย่างกลมกล่อม ผมรู้สึกเอาเองว่าฟังเพลงขอหมอนี่ทีไรเหมือนได้ดื่มเบียร์รสนุ่มในคืนหนาว

ปล. สำหรับผู้ที่อยากเสพฝีมือ The New Guitar Gods แนะนำให้ลองอัลบั้มแสดงสดดีกว่าครับ